Dur brzuszny to choroba pozostawiająca charakterystyczne zmiany na błonie śluzowej warg i języka. Wargi są suche, popękane, pokryte strupami lub nalotem. Pęknięcia są bolesne, występuje przykry zapach z jamy ustnej. Grzbietowa powierzchnia języka jest pokryta grubym, szarawym nalotem, a jego brzegi i koniec są zaczerwienione. Czasem język bywa suchy, a przy wysuwaniu drży. Samooczyszczanie i połykanie utrudnia skąpe wydzielanie śliny.
W ciężkim stanie ogólnym u chorych może wystąpić drożdżakowi zapalenie jamy ustnej bądź głębokie owrzodzenia odleżynowe. Są one pokryte skąpym, białawym nalotem i otoczone zapalną obwódką. Stan zapalny często przechodzi z miękkich tkanek na kość wyrostka zębodołowego, co jest przyczyną zapalenia kości i martwiaków. Owrzodzenia zajmują miejsce na policzkach, dziąsłach i podniebieniu. Wykazują skłonność do rozpadów i przybierają postać raka wodnego. Niekiedy występuje porażenie mięśni podniebiennych jako skutek działania jadów na układ nerwowy.